Τι προβλέπει η πρόταση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ηνωμένων Πολιτειών για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, μετά τον τερματισμό του πολέμου
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες ελπίζουν να συλλέξουν 800 δισ. δολάρια δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μόλις ολοκληρωθεί ο πόλεμος με τη Ρωσία, σύμφωνα με έγγραφο που ήρθε στην κατοχή του POLITICO.
Το 18σέλιδο έγγραφο περιγράφει ένα δεκαετές σχέδιο για να εξασφαλίσει την ανάκαμψη της Ουκρανίας με ταχύτερη πορεία προς την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κυκλοφόρησε τα σχέδια στις πρωτεύουσες της Ένωσης πριν από τη σύνοδο κορυφής των ηγετών την Πέμπτη (22/01), όπου συζητήθηκε το έγγραφο, με ημερομηνία «22 Ιανουαρίου», σύμφωνα με τρεις Ευρωπαίους αξιωματούχους και διπλωμάτες που μίλησαν ανώνυμα για το ευαίσθητο θέμα.
Ενόσω οι Βρυξέλλες και η Ουάσινγκτον συγκεντρώνουν εκατοντάδες δισ. δολάρια μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης και παρουσιάζουν την Ουκρανία ως μελλοντικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επενδυτικό προορισμό, η στρατηγική εξαρτάται από μία εκεχειρία που δεν έχει επιτευχθεί ακόμη, αφήνοντας ευάλωτο το σχέδιο ευημερίας όσο συνεχίζονται οι συγκρούσεις.
Η «ακτινογραφία» του σχεδίου
Η στρατηγική χρηματοδότησης εκτείνεται έως το 2040, παράλληλα με ένα άμεσο 100ήμερο επιχειρησιακό σχέδιο για την εκκίνηση του έργου. Όμως, το σχέδιο ευημερίας θα δυσκολευτεί να προσελκύσει εξωτερικές επενδύσεις αν η σύγκρουση συνεχιστεί, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη διαχειρίστρια κεφαλαίων στον κόσμο, την BlackRock, η οποία παρέχει συμβουλευτική για το σχέδιο ανοικοδόμησης χωρίς αμοιβή.
«Σκεφτείτε το. Αν είστε ταμείο συντάξεων, έχετε ευθύνη απέναντι στους πελάτες σας, στους συνταξιούχους σας. Σχεδόν είναι αδύνατο να επενδύσει κανείς σε μία ζώνη πολέμου. Πρέπει να γίνει με στάδια και αυτό θα πάρει χρόνο», τόνισε ο αντιπρόεδρος της BlackRock, Φίλιπ Χίλντεμπραντ, σε συνέντευξη στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός.
Το πλάνο αποτελεί μέρος ενός σχεδίου ειρήνης 20 σημείων που συνέταξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε μία προσπάθεια να μεσολαβήσουν μεταξύ Κιέβου και Μόσχας. Υποθέτει ρητά ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας έχουν ήδη τεθεί και δεν προορίζεται ως στρατιωτικός οδικός χάρτης. Αντίθετα, επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο η Ουκρανία μπορεί να μεταβεί από την έκτακτη βοήθεια σε αυτοσυντηρούμενη ευημερία.
