Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Λισαβόνα, το Πόρτο και πολλές άλλες πόλεις προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το αυξημένο κόστος διαβίωσης
Χιλιάδες Πορτογάλοι βγήκαν στους δρόμους της Λισαβόνας, του Πόρτο και πολλών άλλων πόλεων εχθές, Σάββατο, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το αυξημένο κόστος στέγασης, επηρεαζόμενοι από τις μαζικές διαδηλώσεις της Ισπανίας.
Οι διαδηλώσεις, οι οποίες είχαν προγραμματιστεί επίσης στο Αβέιρο, τη Μπράγκα και το Φουντσάλ, οργανώθηκαν από μια πλατφόρμα με την ονομασία «Δεν μπορείς να ζεις πια έτσι» (Não dá mais para viver assim) και είδαν τους διαδηλωτές να φωνάζουν συνθήματα για τους μισθούς και να κρατούν πλακάτ με μηνύματα όπως «αυτός ο μισθός δεν αρκεί για να ζήσω».
Άλλοι κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα όπως «Θέλω να φύγω από το σπίτι των γονιών μου πριν κλείσω τα 50». «Περνάμε τη ζωή μας δουλεύοντας και εξαντλώντας τις δυνάμεις μας μόνο και μόνο για να φτάσουν οι μισθοί μας μέχρι το τέλος του μήνα, για να αντεπεξέλθουμε στις αυξανόμενες τιμές των καυσίμων και στο βασικό κόστος διαβίωσης, και για να αποφύγουμε να χάσουμε τα σπίτια μας», ανέφερε μία διαδηλώτρια.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Correio da Manhã, η πλατεία της Λισαβόνας ήταν ήδη γεμάτη λίγο πριν την προγραμματισμένη έναρξη της διαδήλωσης, με τους διαδηλωτές να επισημαίνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν για να τα βγάλουν πέρα.« Ο μισθός δεν αρκεί για να ζήσεις» ήταν ένα από τα κεντρικά μηνύματα των διαδηλώσεων, αντανακλώντας τις ανησυχίες για το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ εισοδημάτων και καθημερινών δαπανών.
Η προσιτότητα της στέγασης ήταν ένα άλλο σημαντικό ζήτημα, ιδίως σε πόλεις όπως η Λισαβόνα και το Πόρτο, όπου τα υψηλά ενοίκια και οι τιμές των ακινήτων έχουν καταστήσει όλο και πιο δύσκολο για πολλούς κατοίκους να βρουν κατάλληλη στέγη.
Οι διαδηλώσεις έφεραν εκ νέου στο προσκήνιο τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι νέοι ενήλικες και οι οικογένειες που αγωνίζονται να εξισορροπήσουν τα έξοδα στέγασης με άλλες βασικές δαπάνες.Σύμφωνα με την εφημερίδα «Público», οι διαδηλωτές αναφέρθηκαν επίσης σε παρόμοιους αγώνες στη γειτονική Ισπανία, υπογραμμίζοντας τις ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με την οικονομική προσιτότητα της στέγασης και το βιοτικό επίπεδο σε ολόκληρη την Ιβηρική Χερσόνησο.
Για όσους συμμετείχαν, το μήνυμα ήταν ότι η απασχόληση πρέπει να εξασφαλίζει επαρκές εισόδημα ώστε να μπορεί κανείς να αντέξει οικονομικά μια κατοικία και να διατηρήσει ένα λογικό βιοτικό επίπεδο.