Το διδακτικό προσωπικό ψήφισε να απαιτήσει την εποπτεία όλων των εξετάσεων με φυσική παρουσία από αυτό το καλοκαίρι, ανατρέποντας μια πολιτική που τέθηκε σε ισχύ το 1893
Η πανεπιστημιακή κοινότητα στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Πρίστον ψήφισε υπέρ της υποχρεωτικής επιτήρησης σε όλες τις διά ζώσης εξετάσεις από αυτό το καλοκαίρι, ανατρέποντας μια πολιτική που ίσχυε από το 1893.
Για περισσότερο από έναν αιώνα, το Πρίστον (Princeton) υπερηφανευόταν για έναν Κώδικα Τιμής τόσο ισχυρό, ώστε απαγορευόταν η παρουσία επιτηρητών στις εξετάσεις. Η υπόσχεση των φοιτητών ότι δεν θα αντιγράψουν θεωρούνταν αρκετή.
Αυτή η εποχή όμως τελείωσε, κυρίως εξαιτίας της τεχνητής νοημοσύνης.
Τη Δευτέρα, τα μέλη του διδακτικού προσωπικού ψήφισαν υπέρ της επιτήρησης σε όλες τις εξετάσεις που διεξάγονται με φυσική παρουσία, αρχής γενομένης από αυτό το καλοκαίρι, καταργώντας μια πολιτική που ίσχυε από το 1893, όταν το Πρίστον υιοθέτησε τον Κώδικα Τιμής του.
Η αλλαγή αποφασίστηκε έπειτα από αιτήματα «σημαντικού αριθμού» προπτυχιακών φοιτητών και καθηγητών, «λόγω της αντίληψης ότι η αντιγραφή στις εξετάσεις εντός αιθουσών έχει γίνει εκτεταμένο φαινόμενο», σύμφωνα με επιστολή του κοσμήτορα του πανεπιστημίου, Michael Gordin.
Όπως ανέφερε ο ίδιος, η τεχνητή νοημοσύνη έχει κάνει την αντιγραφή τόσο ευκολότερη όσο και δυσκολότερη στον εντοπισμό της. Οι φοιτητές αποφεύγουν να καταγγέλλουν περιστατικά, επειδή φοβούνται ότι θα στοχοποιηθούν στα social media, ενώ όσοι τελικά προχωρούν σε αναφορές το κάνουν συχνά ανώνυμα, κάτι που δυσχεραίνει τις έρευνες του πανεπιστημίου.
Το Πρίστον ήταν ένα από τα ελάχιστα πανεπιστήμια που διατηρούσαν ακόμη σύστημα εξετάσεων χωρίς παρουσία καθηγητή στην αίθουσα. Οι φοιτητές, πάντως, θα συνεχίσουν να υπογράφουν τη δέσμευση: «Δίνω τον λόγο της τιμής μου ότι δεν παραβίασα τον Κώδικα Τιμής κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης».
Ο Κώδικας αποτελεί βαθιά ριζωμένο στοιχείο της κουλτούρας του πανεπιστημίου και για δεκαετίες θεωρούνταν σημείο υπερηφάνειας. Οι ρίζες του φτάνουν στον 19ο αιώνα, όταν οι ίδιοι οι φοιτητές είχαν ζητήσει την κατάργηση των επιτηρητών.
Με τη νέα πολιτική, οι διδάσκοντες θα βρίσκονται πλέον στις αίθουσες εξετάσεων και θα καταγράφουν τυχόν παραβάσεις, τις οποίες θα παραπέμπουν σε φοιτητική επιτροπή για αξιολόγηση.
Η τεταρτοετής φοιτήτρια Nadia Makuc, που προήδρευσε της επιτροπής τον τελευταίο χρόνο, εκτίμησε ότι οι περισσότεροι φοιτητές στηρίζουν τη νέα πολιτική, καθώς μειώνει την πίεση να καταγγέλλουν συμφοιτητές τους.
Η ίδια ανέφερε ότι η επιτροπή διαχειρίστηκε περίπου 60 υποθέσεις την περασμένη χρονιά, αριθμός αυξημένος, αν και πιστεύει ότι τα περισσότερα περιστατικά δεν καταγγέλλονται ποτέ.
«Αν η εξέταση γίνεται σε laptop, κάποιος μπορεί απλώς να ανοίξει άλλο παράθυρο. Αν είναι γραπτή εξέταση, πολλοί χρησιμοποιούν το κινητό κάτω από το θρανίο ή πηγαίνουν στην τουαλέτα για να το συμβουλευτούν», είπε χαρακτηριστικά.
Σε έρευνα της φοιτητικής εφημερίδας, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 500 τελειόφοιτοι πέρυσι, το 30% παραδέχθηκε ότι είχε αντιγράψει σε εργασία ή εξέταση. Σχεδόν οι μισοί δήλωσαν ότι γνώριζαν περιστατικό παραβίασης του Κώδικα Τιμής, αλλά λιγότερο από το 1% είχε κάνει επίσημη αναφορά.
Οι εξελίξεις στο Πρίστον αναδεικνύουν τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν πανεπιστήμια και κολέγια μετά τη διάδοση των εργαλείων generative AI τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με τον Christian Moriarty, καθηγητή Ηθικής και Νομικής στο St. Petersburg College και στέλεχος του International Center for Academic Integrity, έρευνες στις ΗΠΑ δείχνουν ότι περίπου το ένα τρίτο των φοιτητών παραδέχεται πως χρησιμοποιεί AI για να παράγει ολόκληρες εργασίες.
Καθηγητές σε πανεπιστήμια σε όλες τις ΗΠΑ επιστρέφουν πλέον σε παραδοσιακές μεθόδους, όπως χειρόγραφες εξετάσεις με «blue books», προφορικές εξετάσεις και λογισμικά ανίχνευσης AI.
Την ίδια στιγμή, οι φοιτητές χρησιμοποιούν ακόμη και εργαλεία ανίχνευσης AI στα δικά τους κείμενα πριν τα παραδώσουν, ώστε να μην εντοπιστούν από τα αντίστοιχα προγράμματα των καθηγητών.
Ο Moriarty προειδοποίησε ότι η αίσθηση πως «όλοι αντιγράφουν» κάνει πολλούς φοιτητές να θεωρούν την πρακτική πιο αποδεκτή, ακόμη και αναγκαία για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί.
«Δεν διακυβεύεται μόνο η ψυχή της εκπαίδευσης, αλλά και η ουσιαστική ανάπτυξη της κριτικής σκέψης στην κοινωνία», ανέφερε. «Θα πηγαίνατε σε έναν γιατρό που χρησιμοποιούσε AI σε όλη τη διάρκεια της ιατρικής σχολής; Θα εμπιστευόσασταν έναν δικηγόρο που χρησιμοποίησε AI για να περάσει τις εξετάσεις του;»