Μία ανάλυση του ιρανικού οπλοστασίου πυραύλων και ποιοι είναι οι πιο επικίνδυνοι
Στην 4η ημέρα του πολέμου στη Μέση Ανατολή και με τις πολεμικές επιχειρήσεις να συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, οι συσχετισμοί δυνάμεων είναι ένα από τα ερωτήματα που αναδύονται. Ποιος υπερτερεί, πόσο απόθεμα έχουν και τη ζημιά μπορούν να προκαλέσουν… αλλά κυρίως πού, μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι ιρανικοί πύραυλοι;
Το CSIS Missile Defense Project επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα χαρτογραφώντας το οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων κρουζ του Ιράν και το βεληνεκές τους.
Όπως αναφέρει, το Ιράν διαθέτει το μεγαλύτερο και πιο ποικιλόμορφο πυραυλικό οπλοστάσιο στη Μέση Ανατολή, και είναι ικανό να χτυπήσει ακόμα και περιοχές της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Όπως προκύπτει, αρκετοί πύραυλοι μεγάλης εμβέλειας περίπου 2.000 χλμ, είναι ακόμα στο στάδιο της ανάπτυξης, ωστόσο υπάρχουν εκείνοι που μπορούν να καταφέρουν χτύπημα σε αρκετά μεγάλη απόσταση.
Ο πύραυλος κρουζ Soumar, από τους ισχυρότερους στο ιρανικό οπλοστάσιο εικάζεται ότι έχει εμβέλεια 2.500 – 3.000 χλμ, σε μία ωστόσο υποθετική προσέγγιση.
Πολύ επικίνδυνη εμβέλεια σχεδόν 2.000 χλμ έχουν επίσης οι βαλλιστικοί πύραυλοι Khorramshahr και Sejjil, αν και ο πρώτος είναι ακόμα υπό ανάπτυξη.
Σε τεράστια απόσταση από το σημείο εκτόξευσης θεωρείται ότι μπορούν να φτάσουν οι ιρανικοί πύραυλοι Ghadr – 1 στα 1.950 χλμ,(υπό ανάπτυξη), Emad στα 1.700 χλμ (υπό ανάπτυξη) και Shahab – 3 στα 1.300 χλμ.
(Αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος αποφεύγει ιρανικούς πυραύλους)
Αναλυτικά οι πύραυλοι του Ιράν και η εμβέλειά τους
[*In Development – Σε ανάπτυξη – ** Operational – Λειτουργικός (υποθετικό)]
Ακόμα πιο ανησυχητικό, το γεγονός, ότι παρότι, δεν έχει αναπτύξει τον πύραυλο που μπορεί να χτυπήσει τις ΗΠΑ, με ότι κι αν συνεπάγεται αυτό, ακονίζει τεχνολογίες πυραύλων μεγαλύτερου βεληνεκούς υπό την αιγίδα του προγράμματος εκτόξευσης στο διάστημα.
Την τελευταία δεκαετία, το Ιράν έχει επενδύσει σημαντικά για να βελτιώσει την ακρίβεια και τη φονικότητα αυτών των όπλων.
Επίσης έχει αναδειχθεί σε σημαντικό κόμβο διακίνησης όπλων και με ικανότητα τοπικής παραγωγής, προμηθεύοντας σταθερά ομάδες «πληρεξουσίους» όπως η Χεζμπολάχ και οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, στους οποίους παρέχει όλο και πιο προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους κρουζ, καθώς και drones μεγάλου βεληνεκούς.
Πιο πρόσφατα, η Τεχεράνη εξόπλισε σιιτικές ομάδες πολιτοφυλακής στο Ιράκ με ρουκέτες και άλλα μικρά βλήματα για χρήση εναντίον ιρακινών και αμερικανικών στρατιωτικών και διπλωματικών εγκαταστάσεων.
Ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις 2017 – 2020
Το Ιράν από το 2017 έχει ρίξει στη «μάχη» τις πυραυλικές δυνάμεις του με μια σειρά «επιδείξεων» εναντίον πολλών αντιπάλων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Τον Ιούνιο του 2017, το Ιράν εκτόξευσε έξι πυραύλους στην ανατολική Συρία, στοχεύοντας θέσεις του Ισλαμικού Κράτους, ως αντίποινα για τις επιθέσεις στην Τεχεράνη.
Το Ιράν πραγματοποίησε παρόμοια επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 2018.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, το Ιράν εκτόξευσε επτά πυραύλους Fateh-110 εναντίον της υποτιθέμενης έδρας του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν του Ιράν και του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιρανικού Κουρδιστάν στην Κόγια του Ιράκ.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, το Ιράν εξαπέλυσε συντονισμένες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κρουζ εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας στο Abqaiq και το Khurais.
Οι επιθέσεις, που χαρακτηρίστηκαν από υψηλό βαθμό ακρίβειας, σταμάτησαν προσωρινά την παραγωγή στο σαουδαραβικό διυλιστήριο πετρελαίου του Abqaiq, το οποίο προμηθεύει το 5-7% της ημερήσιας παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
Τον Ιανουάριο του 2020, το Ιράν βομβάρδισε τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ για αρκετές ώρες με 22 βαλλιστικούς πυραύλους, ως αντίποινα για τη δολοφονία του Qasem Soleimani από τις ΗΠΑ.
Οι επιθέσεις προκάλεσαν ζημιές στις αμερικανικές εγκαταστάσεις στην αεροπορική βάση Al-Asad δυτικά της Βαγδάτης και άφησαν περισσότερους από 100 Αμερικανούς στρατιωτικούς με εγκεφαλικά τραύματα.